Rasbeschrijving
De pyreneese herder is afkomstig uit Frankrijk. De herders uit de Pyreneeën
fokten deze hond om hen te begeleiden op hun tochten in het gebergte. Daar het
ras een minimum aan behoeften nodig had en hun wendbaarheid op de zware
bergtrajecten, was dit een ideaal hondje om mee te nemen om de kudde bijeen te
houden! In 1929 werd het ras daar officieel erkend. Stilletjes aan werd dit ras
bekend over de landsgrens en mede aan zijn eenvoudigheid aan behoefte en
allrounder in zijn gebruik wordt dit kleine herdertje een graag geziene hond.
Bij de pyreneese herder onderscheidt men 2
soorten ,
Voor de kortbehaarde is dit :
Eigenaar Van Leuven-De Clercq
de langharige en de kortharige (museau normal en face-rase)
De langbehaarde is de bekendste van de 2 (en meest voorkomende)
Schofthoogte van de langhaar is voor teven : van 38 cm tot 46 cm
Schofthoogte van de langhaar is voor reuen : van 40 cm tot 48 cm
De bouw van een langbehaarde pyreneese herder is eerder langer van lichaam dan
hoogte.
Voor teven tot 52 cm
Voor reuen tot 54 cm
De bouw van een kortbehaarde pyreneese herder is vierkant
(hoogte gelijk aan lengte van het lichaam)
Het gewicht van een pyreneese herder is tussen de 10 kg à 15 kg !
In Frankrijk worden de oortjes en staart gecoupeerd, dit om verwondingen te
vermijden tijdens het werk op zwaar terrein.
Maar in de meeste landen is dit couperen reeds verboden en zijn we moeten wennen
aan het andere uitzicht van deze hond. Soms gebeurd het dat er pups geboren
worden met een stompstaartje( dat is erfelijk bepaald), dan kan men een attest
vragen aan de dierenarts die het ontbreken van de staart, bij geboorte, kan
bevestigen.
Ongecoupeerde pyreneese herdershond (eigenaar Van Leuven-De Clercq)
De
vacht is vrij gemakkelijk te onderhouden (moet niet getrimd worden) door een
wekelijkse borstelbeurt. Na een boswandeling is het ook aangeraden takjes e.d.
te verwijderen daar dit klitten van de vacht in de hand werkt.
De vacht van de pyreneese herder is meestal overvloedig en licht gegolfd, soms
wollig, soms te vergelijken met geitenhaar. De kleuren kunnen sterk uiteenlopen,
maar de meest voorkomende kleur is blond, wildkleurig (fauve), maar alle
variaties daartussen zijn toegelaten. Rossig, roodbruin, met hier een daar wat
zwarte en grijze haren tussen, volledig zwart of grijs en harlekijn. Een witte
vlek is toegelaten op de borst, buik of poot, maar mag nooit overheersen. Bij de
harlekijn is ook een “glas”oog toegelaten (blauwe kleur). Normaal gezien moet
het oog vrij donker zijn en heel expressief.
Verschillende kleurencombinaties zijn mogelijk in één nest
De pyreneese herder
heeft ook meestal St-Hubertusklauwen die niet verwijderd worden. Deze kunnen
enkel of dubbel zijn, doch dit wordt niet als fout opgegeven als ze niet
aanwezig zijn.
Hier dient wel regelmatig gecontroleerd te worden of bijknippen nodig is. Als de
klauwen te lang worden haken ze gemakkelijk ergens aan vast (met alle gevolgen
van dien) anderzijds kunnen ze ook ingroeien.
Het totaalbeeld van een pyreneese herder is heel compact, gespierd en alert.
Dit herdertje is door
zijn kleine gestalte gemakkelijk in huis te houden, doch mits de nodige beweging
in acht te nemen. Want het is en blijft een herdershond. Hij houd ervan om te
werken voor z’n baas, maar aan een flinke ‘vrije’ wandeling kan hij evenveel
plezier beleven. Laat hem maar hollen achter een stok of balletje… zijn
uithouding is onuitputtelijk!
Deze hond is aanbevolen bij echte wandelaars en natuurliefhebbers. Hij zal u
vergezellen op lange trektochten, zowel in het vlakke landschap, strand en
bergtochten, in warme en koude temperaturen, zal hij zich de koning te rijk
voelen.
Deze kleine herder is
ook in een buitenkennel tevreden, als hij maar een tocht- en vochtvrije
schuilplaats heeft.
Wil je één of andere discipline met hem beoefenen, dan is de keuze enorm, je kan
hem zowel gehoorzaamheid, agility, speuren, fly-ball, cani-cross,
rampenhond-opleiding, schapenhoeden, enz …aanleren. Hij is een echte allrounder.
Hij beleeft er plezier aan om voor z’n baas te werken en vraagt een consequente,
doch met zachte aanpak, opvoeding, die op vrij jonge leeftijd begint. De leden
van zijn gezin zal hij beschermen en bewaken, zoals een “grote herder” maar
staat nogal terughoudend tegenover vreemden. Bestraf hem daarop niet, maar begin
vroeg met de socialisering. Neem hem zoveel mogelijk mee buitenshuis en in
allerlei situaties.
Qua gezondheid heeft
dit hondje een ijzersterk gestel en zal hij niet zo gauw enige ziektes oplopen.
Ook qua voeding is hij met weinig tevreden, dus niet volproppen met allerhande
snoepjes, met een dagelijkse portie korrels is hij best tevreden. Een hond die
teveel eet en daarbij een tekort aan beweging heeft zal gauw de neiging hebben
om lomp en zwaar te worden en dit is nooit ten goede aan zijn algemene
gezondheid.
Eénmaal kennis te hebben gemaakt met deze kleine “god”, steelt hij ieders hart
en wil je nooit nog een andere hond !
naar TOP
naar
TOP